PRZEKAZ 35

SYNOWIE BOŻY WSZECHŚWIATA LOKALNEGO

PRZEDSTAWIENI wam uprzednio Synowie Boży pochodzili z Raju. Byli potomstwem Boskich Władców domen wszechświatowych. W Nebadonie jest tylko jeden Syn Stwórca z pierwszej rajskiej klasy synostwa – Michał, ojciec wszechświata i jego władca. Z drugiej klasy rajskiego synostwa, Avonali lub Synów-Arbitrów, Nebadon posiada pełny ich kontyngent, 1.062 Synów. Ci „mniejsi Chrystusowie”, gdy obdarzają sobą planety, są tak samo efektywni i wszechmocni, jak był na Urantii Stwórca i Syn-Mistrz. Trzecia klasa, pochodząca od Trójcy, nie jest rejestrowana we wszechświecie lokalnym, szacuje się jednak, że w Nebadonie jest od piętnastu do dwudziestu tysięcy Nauczycieli-Synów Trójcy, oprócz 9.642 zarejestrowanych ich asystentów, istot utrójcowionych przez stworzonych. Ci Rajscy Daynale nie są ani sędziami, ani administratorami; są to supernauczyciele.

Klasy Synów, które teraz będą omawiane, pochodzą z wszechświata lokalnego; jest to potomstwo Rajskiego Syna Stwórcy, powstałe w różnorodnym związku z uzupełniającą go Matką Duchem Wszechświata. W tych narracjach wspomniane będą następujące klasy synostwa wszechświata lokalnego:

1. Synowie Melchizedecy.

2. Synowie Vorondadecy.

3. Synowie Lanonandecy.

4. Synowie Nosiciele Życia.

Trójjedne Rajskie Bóstwo działa przy stwarzaniu trzech klas synostwa: Michałów, Avonali i Daynali. Podwójne Bóstwo we wszechświecie lokalnym, Syn i Duch, także funkcjonuje przy stwarzaniu trzech wysokich klas Synów: Melchizedeków, Vorondadeków i Lanonandeków; a osiągnąwszy tę trojaką ekspresję, stwarza wszechstronną klasę Nosicieli Życia, przy współpracy następnego stopnia Boga Siedmiorakiego. Istoty te zaliczane są do zstępujących Synów Boga, ale są to unikalne i oryginalne formy życia wszechświatowego. Cały następny przekaz będzie im poświęcony.

1. OJCIEC MELCHIZEDEK

Po powołaniu do bytu istot przeznaczonych do osobistej pomocy, takich jak Gwiazda Jasna i Poranna oraz innych osobowości administracyjnych, zgodnie z boskimi zamierzeniami i stwórczymi planami dla danego wszechświata, pojawia się nowa forma wspólnoty stwórczej pomiędzy Synem Stwórcą a Stwórczym Duchem, Córką Nieskończonego Ducha we wszechświecie lokalnym. Osobowe potomstwo, powstałe w wyniku tego stwórczego partnerstwa, jest pierwszym Melchizedekiem – Ojcem Melchizedekiem – tą unikalną istotą, która następnie współpracuje z Synem Stwórcą i Stwórczym Duchem, powołując do bytu całą grupę istot, noszącą tę nazwę.

We wszechświecie Nebadon Ojciec Melchizedek pełni funkcję pierwszego asystenta administracyjnego Gwiazdy Jasnej i Porannej. Gabriel zajmuje się raczej zasadami postępowania we wszechświecie, Melchizedek procedurami praktycznymi. Gabriel przewodniczy regularnie powoływanym trybunałom i radom Nebadonu, Melchizedek komisjom specjalnym, nadzwyczajnym, od nagłych wypadków i ciałom doradczym. Gabriel i Ojciec Melchizedek nigdy nie oddalają się z Salvingtonu równocześnie, ponieważ pod nieobecność Gabriela Ojciec Melchizedek działa jako główny administrator Nebadonu.

W naszym wszechświecie wszyscy Melchizedecy stworzeni byli podczas jednego milenijnego okresu standardowego czasu, przez Syna Stwórcę i Stwórczego Ducha, w połączeniu z Ojcem Melchizedekiem. Będąc taką klasą synostwa, w której jeden z ich własnych członków działał jako partnerski stwórca, Melchizedecy w swej naturze częściowo sami siebie stworzyli, są zatem kandydatami do wprowadzenia niebiańskiego typu samorządu. Okresowo wybierają swego własnego szefa administracyjnego na siedem lat czasu standardowego, a poza tym funkcjonują jako klasa, która sama ustanawia sobie normy, aczkolwiek pierwszy Melchizedek posiada pewne nieodłączne mu współrodzicielskie prerogatywy. Od czasu do czasu Ojciec Melchizedek wyznacza pewne jednostki ze swojej klasy, aby działały jako specjalni Nosiciele Życia dla światów midsonicznych, dla klasy zamieszkałych planet jak dotąd nieobjawionych na Urantii.

Melchizedecy nie działają zbyt wiele poza wszechświatem lokalnym, chyba że są powoływani na świadków w sprawach rozstrzyganych przed trybunałami superwszechświata, albo, jak to się czasami zdarza, mianowani są ambasadorami specjalnymi do reprezentowania jednego wszechświata wobec drugiego w tym samym superwszechświecie. Pierwszy albo pierworodny Melchizedek z każdego wszechświata zawsze może podróżować do sąsiednich wszechświatów czy do Raju, pełniąc misję związaną ze sprawami i obowiązkami swojej klasy.

2. SYNOWIE MELCHIZEDECY

Melchizedecy są pierwszą klasą boskich Synów, mogącą tak bardzo zbliżać się do niższych istot żywych, że bezpośrednio pomagają w rozwoju śmiertelników i służą rasom ewolucyjnym bez potrzeby wcielania się. Synowie ci, z racji swej natury, są w środkowym punkcie wielkiego zstępowania osobowości mniej więcej w połowie drogi między najwyższą Boskością a najniższymi istotami żywymi, wyposażonymi w wolę. W ten sposób stają się naturalnymi pośrednikami pomiędzy wyższymi i boskimi poziomami żywej egzystencji a niższymi, nawet materialnymi formami życia na światach ewolucyjnych. Klasy seraficzne, aniołowie, lubią pracować z Melchizedekami; faktycznie wszystkie formy inteligentnego życia mają w tych Synach wyrozumiałych przyjaciół, życzliwych nauczycieli i mądrych doradców.

Melchizedecy są klasą samorządną. U tej unikalnej grupy zauważamy pierwszą próbę samostanowienia istot z wszechświata lokalnego i dostrzegamy w niej najwyższy typ prawdziwego samorządu. Synowie ci organizują własny aparat administracyjny dla swej grupy i dla rodzimej planety oraz sześciu sfer jej towarzyszących, jak również dla światów od nich zależnych. I należy odnotować, że nigdy nie nadużyli swych prerogatyw; ani razu, w całym wszechświecie Orvonton, Synowie Melchizedecy nie zawiedli pokładanego w nich zaufania. Są oni nadzieją dla każdej pragnącej samorządu grupy istot we wszechświecie; są wzorem samorządu i nauczycielami samorządu dla wszystkich sfer Nebadonu. Wszystkie klasy istot inteligentnych, zwierzchnicy z góry i podwładni z dołu, szczerze chwalą rząd Melchizedeków.

Klasa synostwa Melchizedeków zajmuje pozycję najstarszego syna w wielkiej rodzinie i pełni jego obowiązki. Większość ich pracy jest systematyczna i w pewnym sensie rutynowa, ale dużo tej pracy wykonywane jest dobrowolnie i generalnie z własnej inicjatywy. Większość zgromadzeń specjalnych, jakie od czasu do czasu zbierają się na Salvingtonie, zwoływana jest na wniosek Melchizedeków. Synowie ci z własnej inicjatywy dokonują rekonesansu w ich rodzimym wszechświecie. Utrzymują autonomiczną organizację, zajmującą się gromadzeniem informacji wszechświatowej i robią okresowe raporty dla Syna Stwórcy, niezależne od całej informacji przychodzącej do zarządu wszechświata od stałych czynników, zajmujących się rutynową administracją domeny. Melchizedecy są z natury bezstronnymi obserwatorami; wszystkie klasy istot inteligentnych darzą ich pełnym zaufaniem.

Melchizedecy działają w charakterze objazdowych sądów rewizyjnych różnych domen; ci wszechświatowi Synowie udają się do różnych światów w małych grupach, aby służyć jako komisje doradcze, zbierać zeznania, słuchać sugestii i działać jako doradcy, pomagając tym samym usuwać znaczne trudności i likwidować poważne różnice, pojawiające się od czasu do czasu podczas kierowania sprawami domen ewolucyjnych.

Ci najstarsi Synowie wszechświata są głównymi doradcami Gwiazdy Jasnej i Porannej, gdy wykonuje on zalecenia Syna Stwórcy. Kiedy Melchizedek udaje się do odległego świata w imieniu Gabriela, może na okoliczność tej właśnie misji być namiestnikiem wysyłającego i w takim wypadku pojawia się na docelowej planecie jako pełnomocnik Gwiazdy Jasnej i Porannej. Odnosi się to zwłaszcza do tych sfer, gdzie wyższy Syn nie pojawił się jak dotąd w formie istoty danej domeny.

Kiedy Syn Stwórca zaczyna misję obdarzającą na świecie ewolucyjnym, udaje się tam sam; ale kiedy obdarzenie zaczyna jeden z jego rajskich braci, Syn Avonalny, towarzyszą mu pomocnicy, dwunastu Melchizedeków, którzy bardzo efektywnie przyczyniają się do sukcesu misji obdarzającej. Melchizedecy pomagają także Rajskim Avonalom na ich misjach arbitrażowych dla zamieszkałych światów i w czasie pełnienia tych zadań są oni widzialni dla oczu śmiertelnych, jeśli Syn Avonalny objawia się w ten sam sposób.

Nie ma takiego stadium planetarnych potrzeb duchowych, w którym nie służyliby Melchizedecy. Są oni tymi nauczycielami, którzy tak często pozyskują całe światy zaawansowanego życia do ostatecznego i pełnego zaaprobowania Syna Stwórcy i jego Rajskiego Ojca.

Melchizedecy są nieomal doskonali w swej mądrości, ale nie są nieomylni w osądzie. Gdy są oddzieleni i samotni na misji planetarnej, czasem pobłądzą w drobnych sprawach, znaczy to, decydują się robić pewne rzeczy, których potem nie aprobują ich przełożeni. Taki błąd w osądzie tymczasowo dyskwalifikuje Melchizedeka, do czasu, aż uda się on do Salvingtonu i podczas audiencji u Syna Stwórcy otrzyma tę instrukcję, która skutecznie oczyści go z dysharmonii powodującej nieporozumienie z jego współbraćmi; a potem, na trzeci dzień po korekcyjnym odpoczynku, wraca do służby. Jednak takie drobne dysharmonie w działalności Melchizedeków zdarzały się dość rzadko w Nebadonie.

Synowie ci nie są klasą powiększającą się, ich ilość jest stała, choć zróżnicowana w każdym wszechświecie lokalnym. Liczba Melchizedeków, zarejestrowanych na ich stołecznej planecie w Nebadonie, wynosi ponad dziesięć milionów.

3. ŚWIATY MELCHIZEDEKÓW

Melchizedecy zamieszkują swój własny świat w pobliżu Salvingtonu, stolicy wszechświata. Sfera ta, o nazwie Melchizedek, jest światem pilotującym na orbicie Salvingtonu, na której krąży siedemdziesiąt podstawowych sfer, a każda z nich okrążana jest przez sześć podległych jej sfer, poświęconych specyficznym funkcjom. Te wspaniałe sfery – siedemdziesiąt podstawowych i 420 je okrążających – nazywane są często Uniwersytetem Melchizedeków. Wznoszący się śmiertelnicy ze wszystkich konstelacji Nebadonu, gdy zdobywają swój status mieszkańca Salvingtonu, nauczani są na wszystkich tych 490 światach. Edukacja wznoszących się istot jest tylko jednym stadium rozlicznych przedsięwzięć, prowadzonych w grupie zaprojektowanych sfer Salvingtonu.

Tych 490 sfer na orbicie Salvingtonu podzielonych jest na dziesięć grup, z których każda zawiera siedem podstawowych i czterdzieści dwie podległe jej sfery. Każda z tych grup znajduje się pod generalnym nadzorem jednej z głównych klas życia wszechświatowego. Grupa pierwsza, obejmująca świat pilotujący i sześć kolejnych sfer podstawowych w krążącym planetarnym korowodzie, znajduje się pod nadzorem Melchizedeków. Światy Melchizedeków są następujące:

1. Świat pilotujący – świat ojczysty Synów Melchizedeków.

2. Świat szkół życia materialnego i laboratoriów energii żywych.

3. Świat życia morontialnego.

4. Sfera wstępnego życia duchowego.

5. Świat pośredniego życia duchowego.

6. Sfera zaawansowanego życia duchowego.

7. Domena skoordynowanej i najwyższej samorealizacji.

Sześć światów okrążających każdą sferę Melchizedeków zajmuje się funkcjami związanymi z pracami ich sfery podstawowej.

Świat pilotujący, sfera Melchizedek, jest wspólnym miejscem spotkań wszystkich istot zajmujących się nauczaniem i uduchowianiem wznoszących się śmiertelników czasu i przestrzeni. Dla wznoszącej się istoty świat ten prawdopodobnie jest najbardziej interesującym miejscem w całym Nebadonie. Wszyscy śmiertelnicy ewolucyjni, którzy ukończyli naukę w konstelacji, muszą wylądować na Melchizedeku, gdzie są wprowadzani w porządek kształcenia i postępu duchowego w edukacyjnym systemie Salvingtonu. Nigdy nie zapomnicie waszych wrażeń z pierwszego dnia życia na tym unikalnym świecie, nawet po dotarciu do celu w Raju.

Miejscem zamieszkania wznoszących się śmiertelników jest Melchizedek, ale swoje nauki pobierają oni na sześciu okrążających go planetach edukacji specjalistycznej. I taką samą metodę stosuje się przez cały okres ich pobytu na siedemdziesięciu światach kulturowych, na podstawowych sferach orbity Salvingtonu.

Liczne istoty zamieszkujące sześć światów okrążających sferę Melchizedek spędzają swój czas na wielu różnorodnych zajęciach, ale co się tyczy wznoszących się śmiertelników, satelity te poświęcone są następującym specjalnym etapom studiów:

1. Pierwsza sfera zajmuje się przeglądem wstępnego życia planetarnego wznoszących się śmiertelników. Praca ta prowadzona jest w klasach, złożonych z tych, którzy przybywają z odpowiedniego świata ich ludzkich początków. Ci, którzy pochodzą z Urantii, wspólnie odbywają taki empiryczny przegląd.

2. Specyficzna działalność sfery drugiej polega na podobnym przeglądzie doświadczeń, przebytych na światach-mieszkaniach, okrążających głównego satelitę zarządu systemu lokalnego.

3. Przeglądy na tej sferze odnoszą się do pobytu w stolicy systemu lokalnego i obejmują działania na pozostałych światach zaprojektowanych w grupie zarządu systemu.

4. Czwarta sfera zajmuje się przeglądem doświadczeń zgromadzonych na siedemdziesięciu światach konstelacji i na sferach im towarzyszących.

5. Na piątej sferze dokonuje się przeglądu pobytu wznoszącej się istoty na świecie zarządu konstelacji.

6. Czas na szóstej sferze poświęcony jest próbie korelacji tych pięciu epok, a tym samym na skoordynowaniu doświadczenia przygotowującego do wstąpienia do szkół podstawowych Melchizedeków w systemie nauczania wszechświatowego.

Szkoły administracji wszechświatowej i mądrości duchowej znajdują się na świecie rodzimym Melchizedeków, gdzie są również szkoły poświęcone pojedynczym kierunkom badań, takim jak energia, materia, organizacja, komunikacja, zapisy, etyka i porównawcza egzystencja istot stworzonych.

W Melchizedekowym Kolegium Wyposażenia Duchowego wszystkie klasy Synów Bożych – nawet klasy rajskie – współpracują z Melchizedekami i nauczycielami seraficznymi w nauczaniu tych zastępów, które stamtąd wychodzą jako ewangeliści przeznaczenia, głosząc wolność duchową i Boskie synostwo nawet odległym światom wszechświata. Ta właśnie szkoła Uniwersytetu Melchizedeków jest instytucją działającą wyłącznie dla wszechświata; odwiedzający badacze z innych domen nie są tutaj przyjmowani.

Najwyższy kurs nauczający administracji wszechświatowej prowadzony jest przez Melchizedeków na ich świecie rodzimym. Temu Kolegium Wyższej Etyki przewodniczy pierwszy Ojciec Melchizedek. Do tych właśnie szkół różne wszechświaty posyłają studentów uczestniczących w wymianie. Chociaż młody wszechświat Nebadon znajduje się nisko na skali wszechświatowej, gdy idzie o osiągnięcia duchowe i wyższy rozwój etyczny, tym niemniej nasze kłopoty administracyjne tak bardzo przekształciły cały ten wszechświat w rozległą klinikę dla innych, pobliskich kreacji, że kolegia Melchizedeków przepełnione są odwiedzającymi badaczami i obserwatorami z innych domen. Oprócz rozległej grupy studentów lokalnych, w szkołach Melchizedeków znajduje się zawsze ponad sto tysięcy obcych badaczy, jako że klasa Melchizedeków z Nebadonu ma swą renomę w całym Splandonie.

4. DZIAŁALNOŚĆ SPECJALNA MELCHIZEDEKÓW

Wysoce specjalistyczna sekcja działalności Melchizedeków zajmuje się nadzorem rozwojowej drogi życia śmiertelników wznoszących się w morontii. Większość tego nauczania prowadzona jest przez cierpliwych i mądrych opiekunów seraficznych, którym pomagają ci śmiertelnicy, którzy się wznieśli do relatywnie wysokich poziomów wszechświatowych osiągnięć, jednak cała ta praca szkoleniowa znajduje się pod generalnym nadzorem Melchizedeków, współpracujących z Nauczycielami-Synami Trójcy.

Podczas gdy klasy Melchizedeków zajmuje się zasadniczo rozległym systemem edukacyjnym i organizacją szkolenia empirycznego we wszechświecie lokalnym, wykonują oni także zadania specjalne i działają w sytuacjach nadzwyczajnych. W rozwijającym się wszechświecie docelowo zawierającym około dziesięciu milionów zamieszkałych światów, wydarzyć się musi wiele rzeczy odbiegających od normy i właśnie w takich nagłych wypadkach działają Melchizedecy. Na Edentii, w zarządzie waszej konstelacji, znani są oni pod nazwą Synów od sytuacji krytycznych. Są zawsze gotowi służyć we wszystkich sytuacjach kryzysowych – materialnych, intelektualnych albo duchowych – czy to na planecie, czy w systemie, czy w konstelacji, czy we wszechświecie. Kiedykolwiek i gdziekolwiek potrzeba pomocy specjalnej, tam znajdziecie jednego lub więcej Synów Melchizedeków.

Gdy się wydaje, że jakiś element planu Syna Stwórcy może nie zostać zrealizowany, natychmiast udaje się tam Melchizedek z pomocą. Jednak niezbyt często Synowie ci są wzywani do działania w obliczu grzesznego buntu, jak to miało miejsce w Satanii.

Melchizedecy pierwsi są gotowi do działania we wszystkich sytuacjach kryzysowych wszelkiego rodzaju, na wszystkich światach, gdzie mieszkają istoty obdarzone wolą. Czasami działają jako tymczasowi opiekunowie nieobliczalnych planet, służąc jako zarządcy komisaryczni błądzącego rządu planetarnego. W czasie kryzysu planetarnego Synowie Melchizedecy pełnią wiele unikalnych funkcji. Syn taki łatwo może stać się widzialny dla istot śmiertelnych, a czasem jeden z tej klasy wciela się nawet w formę ciała śmiertelnego. Siedem razy w Nebadonie Melchizedek służył na świecie ewolucyjnym w formie ciała śmiertelnego, a w wielu wypadkach ci Synowie pojawiali się w formach innych klas istot wszechświatowych. Są oni naprawdę wszechstronni i dobrowolnie służą w nagłych wypadkach wszystkim klasom wszechświatowych istot inteligentnych oraz dla wszystkich światów i systemów światów.

Melchizedek, który żył na Urantii w czasach Abrahama, znany był lokalnie jako Książę Salemu, ponieważ przewodził małej kolonii poszukiwaczy prawdy w miejscowości o nazwie Salem. Zaofiarował się wcielić w formę ciała materialnego i zrobił to za aprobatą Melchizedeków tymczasowo zarządzających planetą, którzy się obawiali, że światłość życia może wygasnąć w tamtych czasach coraz większej duchowej ciemności. Wspierał prawdę odpowiednią dla jego czasu i bezpiecznie przekazać ją Abrahamowi i jego towarzyszom.

5. SYNOWIE VORONDADECY

Po stworzeniu osobistych pomocników i pierwszej grupy wszechstronnych Melchizedeków, Syn Stwórca i Stwórczy Duch wszechświata lokalnego planują, a następnie powołują do bytu drugą, wielką i zróżnicowaną klasę synostwa wszechświatowego, Vorondadeków. Są oni na ogół znani jako Ojcowie Konstelacji, gdyż Syn tej klasy nieodmiennie znajduje się na czele każdego rządu konstelacji, w każdym wszechświecie lokalnym.

W każdym wszechświecie lokalnym liczba Vorondadeków jest zróżnicowana, w Nebadonie zarejestrowane jest dokładnie milion tych istot. Synowie ci, podobnie jak ich partnerzy, Melchizedecy, nie mogą się rozmnażać. Nie istnieje znana metoda, dzięki której mogliby zwiększyć swą liczebność.

Pod wieloma względami Synowie ci stanowią ciało samorządne; jako jednostki i jako grupy, nawet jako całość przeważnie sami stanowią o sobie, podobnie jak Melchizedecy, jednak Vorondadecy nie pełnią tak szerokiej gamy różnorodnych funkcji. Nie dorównują swym braciom Melchizedekom w ich znakomitej wszechstronności, ale są znacznie bardziej niezawodni i efektywni jako władcy i dalekowzroczni administratorzy. Nie są również podobni do swych podwładnych w administracji, Władców Systemów, Lanonandeków, ale przewyższają wszystkie klasy synostwa wszechświata stabilnością celu i boskością osądu.

Chociaż decyzje i orzeczenia Synów tej klasy zawsze są zgodne z duchem Boskiego synostwa oraz w harmonii z zarządzeniami Syna Stwórcy, byli wzywani przed Syna Stwórcy za błędy, a czasami ich decyzje są unieważniane w szczegółach procedury na skutek apelacji złożonych do najwyższych trybunałów wszechświata. Jednak Synowie ci rzadko popełniają błędy i nigdy się nie zbuntowali; nigdy, w całej historii Nebadonu, Vorondadek nie był uznany za winnego lekceważenia rządu wszechświatowego.

Służba Vorondadeków we wszechświatach lokalnych jest szeroka i różnorodna. Służą jako ambasadorzy dla innych wszechświatów i jako konsulowie reprezentujący konstelacje w obrębie ich rodzimego wszechświata. Spośród wszystkich klas synostwa wszechświata lokalnego najczęściej powierza się im pełną i nieograniczoną władzę, z której korzystają we wszechświatowych sytuacjach krytycznych.

Na odosobnionych światach pogrążonych w duchowych ciemnościach, na sferach, które są izolowane na skutek buntu i odstępstwa, przebywa zazwyczaj Vorondadek-obserwator, do czasu przywrócenia normalnego statusu. W pewnych nadzwyczajnych sytuacjach ten Najwyższy Ojciec obserwator może sprawować absolutną i arbitralną władzę nad każdą niebiańską istotą, przydzieloną do takiej planety. Są zapisy na Salvingtonie, że Vorondadecy czasami sprawowali taką władzą jako Najwyżsi Ojcowie regenci takich planet. Dotyczyło to nawet tych światów zamieszkałych, gdzie nie było buntu.

Częstokroć korpus dwunastu lub więcej Synów Vorondadeków zasiada w pełnym składzie jako najwyższy sąd odwoławczy i apelacyjny do spraw specjalnych odnoszących się do statusu planety albo systemu. Jednak ich praca związana jest głównie z funkcjami prawodawczymi, dotyczącymi rządów konstelacji. W rezultacie pełnienia tych wszystkich służb Synowie Vorondadecy stali się historykami wszechświatów lokalnych; są osobiście zaznajomieni ze wszystkimi zmaganiami politycznymi i przewrotami społecznymi na światach zamieszkałych.

6. OJCOWIE KONSTELACJI

Co najmniej trzech Vorondadeków jest przydzielonych do rządzenia każdą ze stu konstelacji wszechświata lokalnego. Synowie ci wybierani są przez Syna Stwórcę i zatwierdzani przez Gabriela jako Najwyżsi Ojcowie konstelacji, na czas służby wynoszący dekamillennium – 10.000 standardowych lat, około 50.000 lat czasu Urantii. Rządzący Najwyższy Ojciec Konstelacji ma dwóch towarzyszy, starszego i młodszego. Przy każdej zmianie administracji, starszy towarzysz zostaje szefem rządu, młodszy przejmuje obowiązki starszego, podczas gdy Vorondadecy bez przydziału, przebywający na światach Salvingtonu, mianują jednego ze swoich szeregów jako kandydata do objęcia obowiązków młodszego towarzysza. Tym samym, zgodnie z obecnymi zasadami, każdy z rządzących Najwyższych Ojców służy w zarządzie konstelacji trzy dekamillennia, około 150.000 lat czasu Urantii.

Stu Ojców Konstelacji, aktualnych szefów rządów konstelacji, stanowi najwyższy gabinet doradczy Syna Stwórcy. Rada ta często obraduje w zarządzie wszechświata i nie ma ograniczeń co do tematu i zakresu jej obrad, choć głównym przedmiotem jej troski jest dobro wszystkich konstelacji i zjednoczenie administracji całego wszechświata lokalnego.

Gdy Ojciec Konstelacji pełni obowiązki w zarządzie wszechświata, co się często zdarza, starszy towarzysz pełni obowiązki szefa konstelacji. Funkcją starszego towarzysza zazwyczaj jest nadzór nad sprawami duchowymi, podczas gdy młodszy towarzysz zajmuje się osobiście sprawami materialnymi konstelacji. Żadne jednak ważniejsze normy postępowania nie są wprowadzane w konstelacji, dopóki wszyscy trzej Najwyżsi Ojcowie nie zgodzą się w sprawie wszystkich szczegółów ich realizacji.

Cały mechanizm informacji duchowej i kanały komunikacyjne są do dyspozycji Najwyższych Ojców konstelacji. Są oni w dobrym kontakcie ze swymi przełożonymi z Salvingtonu, jak również ze swymi bezpośrednimi podwładnymi, władcami systemów lokalnych. Zwołują często tych Władców Systemów na narady, aby omówić stan konstelacji.

Najwyżsi Ojcowie otaczają się korpusem doradców, których liczba i skład personalny są okresowo zróżnicowane, w zależności od obecności różnych grup istot w zarządzie konstelacji i odpowiednio do lokalnych potrzeb. W okresie natężenia obowiązków mogą oni prosić o dodatkowych Synów klasy Vorondadeków do pomocy w pracach administracyjnych i szybko ich dostają. Wasza konstelacja, Norlatiadek, jest obecnie zarządzana przez dwunastu Synów Vorondadeków.

7. ŚWIATY VORONDADEKÓW

Druga grupa siedmiu światów znajdujących się na orbicie siedemdziesięciu sfer podstawowych krążących wokół Salvingtonu stanowi planety Vorondadeków. Każda z tych sfer, wraz z sześcioma okrążającymi je satelitami, poświęcona jest specjalnemu stadium działalności Vorondadeków. Na tych czterdziestu dziewięciu sferach wznoszący się śmiertelnicy osiągają punkt kulminacyjny swej edukacji w dziedzinie prawodawstwa wszechświatowego.

Wznoszący się śmiertelnicy obserwowali już zgromadzenia prawodawcze, jak działają na światach zarządów konstelacji, ale tutaj, na światach Vorondadeków, biorą teraz udział we wprowadzaniu w życie aktualnego, powszechnego prawodawstwa wszechświata lokalnego, pod kuratelą starszych Vorondadeków. Prawodawstwo takie ma na celu koordynację różnych orzeczeń autonomicznych zgromadzeń prawodawczych stu konstelacji. Nauka, jaką się przyswaja w szkołach Vorondadeków, jest niedościgniona nawet na Uversie. Nauka ta jest progresywna i zaczyna się na pierwszej sferze, wraz z działalnością uzupełniającą na sześciu jej satelitach i dalej, poprzez pozostałe sześć podstawowych sfer oraz związanych z nimi grup satelitów.

Na tych światach studiów i zadań praktycznych wznoszący się pielgrzymi będą wprowadzani w liczne nowe zakresy działalności. Nie zabroniono nam objawiania tych nowych zajęć trudnych do wyobrażenia, ale wątpimy czy potrafimy zobrazować takie przedsięwzięcia materialnemu umysłowi istot śmiertelnych. Brakuje nam słów, aby przekazać sens tych niebiańskich funkcji, a nie istnieją analogiczne, ludzkie działania, których można by użyć jako ilustracji takich nowych rodzajów zajęć wznoszących się śmiertelników, kiedy prowadzą swe studia na tych czterdziestu dziewięciu światach. I dużo jeszcze innych zajęć, niebędących częścią porządku wznoszenia się, skoncentrowanych jest na światach Vorondadeków, na orbicie Salvingtonu.

8. SYNOWIE LANONANDECY

Po stworzeniu Vorondadeków, Syn Stwórca i Matka Duch Wszechświata jednoczą się, aby powołać do bytu trzecią klasę synostwa wszechświatowego, Lanonandeków. Chociaż Lanonandecy zajmują się różnymi zadaniami, związanymi z administracją systemów, najlepiej są znani jako Władcy Systemów, szefowie systemów lokalnych oraz jako Książęta Planetarni, administracyjni władcy zamieszkałych planet.

Jako późniejsza i niższa – pod względem poziomu boskości – klasa stworzonego synostwa, istoty te musiały przechodzić pewne kursy szkoleniowe na światach Melchizedeków przygotowujące ich do dalszej służby. Lanonandecy byli pierwszymi studentami Uniwersytetu Melchizedeków, zostali zaklasyfikowani i dostali świadectwa od swych nauczycieli i egzaminatorów Melchizedeków, zgodnie ze swymi zdolnościami, osobowością i osiągnięciami.

Wszechświat Nebadon rozpoczął swą egzystencję dokładnie z dwunastoma milionami Lanonandeków, a kiedy przeszli oni przez sferę Melchizedek, w końcowych testach zostali podzieleni na trzy klasy:

1. Lanonandecy klasy pierwszej. Tych, zaliczanych do najwyższej rangi, było 709.841. Synowie ci są wyznaczeni na Władców Systemu i asystentów najwyższych rad konstelacji oraz na doradców działających w wyższej pracy administracyjnej wszechświata.

2. Lanonandecy klasy drugiej. W tej klasie, gdy wychodziła z Melchizedeka, było ich 10.234.601. Są oni typowani na Książąt Planetarnych i na rezerwy tej klasy.

3. Lanonandecy klasy trzeciej. Grupa ta liczyła 1.055.558 istot. Synowie ci działają jako niżsi asystenci, posłańcy, kuratorzy, komisarze, obserwatorzy, jak również pełnią rozmaite obowiązki w systemie i na jego światach składowych.

Synowie ci nie mogą awansować z jednej grupy do drugiej, jak to się dzieje z istotami ewolucyjnymi. Poddani szkoleniu Melchizedeków, raz sprawdzeni i zaklasyfikowani, zawsze służą w przypisanej im kategorii. Synowie ci także nie rozmnażają się; ich liczba we wszechświecie jest stała.

W liczbach zaokrąglonych klasa Synów Lanonandeków klasyfikowana jest na Salvingtonie następująco:

Koordynatorzy wszechświatowi i radcy konstelacji 100.000

Władcy Systemu oraz ich asystenci 600.000

Książęta Planetarni oraz rezerwy 10.000.000

Korpus posłańców 400.000

Kuratorzy i rejestratorzy 100.000

Korpus rezerwowy 800.000

Skoro Lanonandecy są w pewnym sensie niższą klasą synostwa niż Melchizedecy czy Vorondadecy, pełnią oni jeszcze wspanialszą służbę w podległych im jednostkach wszechświata, gdyż mogą bardziej się zbliżyć do niskich istot z ras inteligentnych. Zagraża im także wielkie niebezpieczeństwo pobłądzenia, odejścia od akceptowalnych metod rządzenia wszechświatem. Ale Lanonandecy, zwłaszcza ich klasa pierwsza, są najbardziej uzdolnieni i wszechstronni ze wszystkich administratorów wszechświata lokalnego. W zdolnościach kierowniczych przewyższa ich tylko Gabriel i jego nieobjawieni towarzysze.

9. WŁADCY LANONANDECY

Lanonandecy są stałymi władcami planet i rotacyjnymi władcami systemów. Syn Lanonandek rządzi teraz na Jerusem, w stolicy waszego lokalnego systemu światów zamieszkałych.

Władcy Systemów rządzą jako komisje, w składzie dwóch czy trzech osób w stolicy każdego systemu światów zamieszkałych. Na każde dekamillennium Ojciec Konstelacji mianuje jednego z tych Lanonandeków szefem systemu. Czasami nie zmienia się szefa takiego tria; sprawa ta leży wyłącznie w kompetencji władców konstelacji. Nie zmienia się nagle osobowego składu rządu systemu, chyba że rozegra się jakaś tragedia.

Kiedy Władcy Systemu albo ich asystenci zostają odwołani, ich miejsce zapełniane jest istotami wybranymi przez najwyższą radę przebywającą w zarządzie konstelacji z rezerw tej klasy, które na Edentii są liczniejsze od średniej.

Najwyższe rady Lanonandeków znajdują się w zarządach różnych konstelacji. Ciału takiemu przewodniczy starszy Najwyższy Ojciec, asystent Ojca Konstelacji, podczas gdy młodszy asystent nadzoruje rezerwy klasy drugiej.

Nazwa Władcy Systemu dobrze określa ich funkcję; są oni prawie suwerenni w prowadzeniu lokalnych spraw światów zamieszkałych. Nieomal po ojcowsku kierują Książętami Planetarnymi, Synami Materialnymi i duchami posługującymi. Osobista władza suwerena jest prawie absolutna. Władcy ci nie są nadzorowani przez obserwatorów Trójcy z wszechświata centralnego. Stanowią grupę wykonawczą wszechświata lokalnego, a będąc odpowiedzialni za egzekwowanie zaleceń prawodawczych oraz będąc egzekutorami wyroków sądowych, reprezentują jedyne stanowisko w całej administracji wszechświata, gdzie osobista nielojalność wobec woli Syna Michała może najłatwiej i szybko się utwierdzić i próbować się umocnić.

Nasz wszechświat lokalny nie miał szczęścia, gdyż ponad siedmiuset Synów klasy Lanonandeków zbuntowało się przeciw rządowi wszechświata, wywołując tym samym chaos w kilku systemach i na wielu planetach. Z tej ogólnej liczby upadłych tylko trzech było Władcami Systemów; praktycznie wszyscy ci synowie należeli do klasy drugiej i trzeciej; byli to Książęta Planetarni i Lanonandecy klasy trzeciej.

To, że znaczna liczba tych Synów utraciła integralność, nie świadczy o jakimś błędzie w akcie ich stworzenia. Mogli być stworzeni bosko doskonali, ale zostali stworzeni w ten sposób, żeby mogli lepiej zrozumieć istoty ewolucyjne zamieszkujące światy czasu i przestrzeni i żeby się do nich zbliżyć.

Spośród wszystkich wszechświatów lokalnych Orvontonu, z wyjątkiem Henselonu, nasz wszechświat utracił najwięcej Synów tej klasy. Ogólny pogląd na Uversie jest taki, że w Nebadonie mamy tak wiele problemów administracyjnych dlatego, że nasi Synowie klasy Lanonandeków zostali stworzeni z wielką dozą wolności osobistej, gdy idzie o możliwości wyboru i planowania. Nie czynię tego spostrzeżenia jako krytyki. Stwórca naszego wszechświata ma pełną władzę i moc tak postąpić. Nasi wysocy władcy uważają, że chociaż obdarzeni wolnością wyboru Synowie sprawiają spore kłopoty we wczesnych epokach wszechświata, to kiedy sprawy zostaną w pełni przeselekcjonowane i ostatecznie ustabilizowane, zysk płynący z wyższej lojalności i pełniejszej, dobrowolnej służby tych dokładnie sprawdzonych Synów z nawiązką zrekompensuje dezorientacje i udręki wcześniejszych okresów.

W wypadku buntu w zarządzie systemu nowy władca jest zazwyczaj wprowadzany na stanowisko w stosunkowo krótkim czasie, ale nie na poszczególnych planetach. Są one jednostkami składowymi kreacji materialnej i wolna wola istot jest czynnikiem znaczącym w ostatecznym orzekaniu takich problemów. Odosobnionym światom, tym planetom, których prawowici książęta pobłądzili, wyznacza się następców Książąt Planetarnych, jednak nie przejmują oni czynnego rządzenia takimi światami, zanim skutki buntu nie zostaną częściowo przezwyciężone i usunięte środkami zaradczymi stosowanymi przez Melchizedeków i inne osobowości posługujące. Bunt Księcia Planetarnego natychmiast izoluje jego planetę; lokalne obwody duchowe zostają niezwłocznie przerwane. Tylko obdarzający planetę Syn może znowu przywrócić międzyplanetarne linie komunikacji na takim duchowo odosobnionym świecie.

Istnieje plan ratowania takich niesfornych i niemądrych Synów, i wielu już skorzystało z tej klauzuli miłosierdzia, ale nigdy ponownie nie mogą oni zajmować tych pozycji, na których dokonali odstępstwa. Po rehabilitacji są oni przydzielani do pracy jako kuratorzy i pełnią funkcje w administracji materialnej.

10. ŚWIATY LANONANDEKÓW

Trzecia grupa siedmiu światów krążących na orbicie siedemdziesięciu planet Salvingtonu, wraz z ich czterdziestoma dwoma satelitami, stanowi grupę sfer administracyjnych Lanonandeków. Na tych właśnie sferach doświadczeni Lanonandecy, należący do korpusu byłych Władców Systemu, nauczają administracji wznoszących się pielgrzymów i zastępy seraficzne. Śmiertelnicy ewolucyjni obserwują administratorów systemu pracujących w stolicach systemu, ale tutaj biorą udział w rzeczywistej koordynacji orzeczeń administracyjnych dla dziesięciu tysięcy systemów lokalnych.

Te szkoły administracyjne wszechświata lokalnego nadzorowane są przez korpus Synów Lanonandeków, którzy mają długie doświadczenie w pracy jako Władcy Systemu i radcy konstelacji. Tylko szkoły administracyjne Ensy są lepsze od tych kolegiów zarządzania.

Światy Lanonandeków, podczas gdy służą jako sfery nauczania wznoszących się śmiertelników, są także centrami szeroko zakrojonych przedsięwzięć, mających do czynienia z normalnymi i rutynowymi funkcjami administracyjnymi wszechświata. Na całej swej drodze do Raju, wznoszący się pielgrzymi studiują w praktycznych szkołach wiedzy stosowanej, robiąc dokładnie te rzeczy, których są nauczani. System edukacyjny wszechświata nadzorowany przez Melchizedeków jest praktyczny, progresywny, konstruktywny i empiryczny. Obejmuje szkolenie w zakresie rzeczy materialnych, intelektualnych, morontialnych i duchowych.

Większość odzyskanych Synów tej klasy jest związanych ze sferami zarządzania Lanonandeków i służy tutaj w charakterze kuratorów i kierowników spraw planetarnych. I ci Książęta Planetarni-odstępcy oraz ich towarzysze buntownicy, którzy zechcieli przyjąć proponowaną im rehabilitację, wciąż będą służyć na takich stałych stanowiskach, przynajmniej do tego czasu, gdy wszechświat Nebadon zostanie ustanowiony w światłości i życiu.

W starszych systemach wielu Synów Lanonandeków ma jednak wspaniałe wyniki w służbie, administracji i osiągnięciach duchowych. Jest to szlachetna, wierna i lojalna grupa istot, niezależnie od ich tendencji do popełniania błędów w wyniku ułudy wolności osobistej i fikcji samostanowienia.

[Nadzorowane przez Szefa Archaniołów, działającego z upoważnienia Gabriela z Salvingtonu].

Powrót do spisu treści